زیــر ایـن سقـف هـــفـترنـــگ بـــا پــــzwj;ـــول هـمــــہ چــــے مـیـسـازن حـتــــے فـــرهــنـــــگــــ

⇜ زمـــــــــان ⇜ هــــــیـــچ دردے را ⇜ دوا نـــــکـــــرد ⇜ ایـن مــا بـودیم کــہ ⇜ بــہ شــــرایـــــط ⇜ عـــادت کـــردیـــم

bull;bull;مَـن خـوبــــــ نـیـستَــم❣ مَـمـْـنــــون میـشَــم اَگــہ בیگِـــہ نَــپُــرســےbull;bull;!!

#♔♚⇜خُـدایـ ــا♚♔♚بـــِـبـَخـش دارَم بــــَـد میـــــشَم♚#

روی پـرده کعبهحک شده است؛نَبِّئْ عِبَادِی أَنِّی أَنَا الْغَُــورُ الرَّحِـیمُو منهنـوز وتا همیشهبه همین یک آیه دلخـوشمبندگانم راآگاه کن که من بخشنده ےمهـربانم !

یه روز صبح از خواب بلند میشی و متوجه میشی هیچ حسی به گذشته و آدم های گذشته نداری،دیگه می تونی واسه همشون آرزوی خوشبختی کنی؛یه جور رهایی و بی احساسی کامل،از اون به بعد با کسی جر و بحث نمی کنی،به همه لبخند می زنی و از همه چیز ساده می گذری. مردم بهش میگن قوی شدن، اما من میگم سِر شدگی!

آدمهــا می آینــــــــد و با لجاجــــــت می گویند: بی احــســـاس نبـــــاش! با تمـام وجــــــــــــــود عاشقــت می کنـند و میرونـد.....! وقت رفتن میگویــــــــــند: احساســــــاتی نشــــــو..... کمـــــــی منطقــــی بـــاش...

یه وقتایی ؛یه حرفایی...،چنان آتیشت میزنه... ،که دوست داری فریـــاد بزنی ...ولی نمیتونی !دوست داری اشک بریزی،ولی نمیتونی !حتی دیگه نفس کشیدنم برات سخت میشه!تمام وجودت میشه بغضی که نمیترکه،به این میگن : "درد بی درمون"

ﻭﻗﺘﯽ " ﻣﻬﺮﺑﻮﻧــــــﯽ " ﺟﺰﺋﯽ ﺍﺯ ﻭﺟــــــﻮﺩﺕ ﺑﺎﺷﻪ ...." ﻫﯿـــــﭻ ﻭﻗﺖ " ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧـــﯽ ﺗﺮﮐﺶ ﮐﻨــــﯽ....ﺣﺘــــــﯽ ﺍﮔﻪ "ﻫـــــــﺰﺍﺭ ﺑﺎﺭ " ﺩﯾﮕﻪ ﻫﻢ ﺑﻪ ﺧــــــﺎﻃﺮﺵﺩﺳﺖ ﺑﯽ ﻧﻤـــــﮑﺖ ﺭﻭ " ﺩﺍﻍ " ﮐﻨـــــــﯽ!!!

برای ِفریب دادن؛عده ای را شیر میکنند و عده ای را خر. . .مواظب باشید!حیوان صفت نشوید،بازنده،بازنده است؛چه درنده چه چرنده. . . |خورخه_لوئیس_بورخس|

کینه ای نیستم! ولی خب آلزایمر هم ندارم!!!

اينجا خاورميانه استدر خاور ميانهبرخلاف باقــے مردم دنياكه گاهــے دچار افسردگــے مى شوندما مردمى افسرده هستيمكه گاهــےدچار شادے مى شويم!...!

گاهــــےباید به دور خودیک دیوار تنهایی کشید...نه برای اینکه دیگران را از خود دور کنیبلکـــه ببینی چه کسےبرای دیدنت دیوار را خراب میکند

ما همیشهیک نفر را پشت صورتمان داریمکه بریده از دنیامی خواهد برودفرار کند اما لباسش هر بار گیر میکندبه پوست و لبمانطوری که آدم ها خیال میکنند داریم می خندیم

آدمهـــا را از روی عکسهایشان نشناسید...آدمها از بی حوصلگی هایشاناز خستگی هایشاناز دلتنگی هایشان غصه هایشاناز هیچ یک عکس نمیگیرند ...

هیچوقت باورمان نمےشود که شاید آنقدرکه بقیه به چشم ما مهم اند...ما برایشان مهم نباشیم

گاهــے آدم می ماند بین بودن یا نبودنبه رفتن که فکر می کنیاتفاقی می افتد که منصرف می شوی،می خواهی بمانیرفتاری می بینی که انگار باید برویو این بلاتکلیفی...خودش کلــــــے جـــــــهنم است

دیگ خسته شدم از اینکهبرای توصیف من بگویند:چقدر خوب ادم ها را ارام میکنی...!چقدر خوب از پس خودت بر میای...!متنفرم از اینکه لبخند بزنموبگوینم همه چیز خوب است!این جا کسی است که بعد از شنیدن هر دردی...در خلوت خودش زانو میزند...شوکه میشود!اشک میریزد

خیلی تند رفت کودکی هایم با آن دوچرخه ی قراضه اش... کاش همیشه پنچر می ماند...